Vincent: The living is easy @ YogYakarta

Ontvang updates per email!
Geef hier jouw email adres op:

Tags

Vincent: The living is easy @ YogYakarta

Zo! Ik ben er weer is lekker uit, voor een welverdiende vakantie. Er is weer hard gewerkt deze winter… tijd om op de lauweren te rusten ๐Ÿ˜‰ De winter is een mooie tijd om even wat geld te verdienen natuurlijk. Maar nu…. tijd om het vege lijf weer is goed door te warmen op een tropisch eiland ๐Ÿ™‚ Dat ik dan eerst nog even 2 weken voor zaken door China heen reis… mwah wil ik het helemaal niet over hebben. Werk is werk! Nu… vakantie! Time to unwind. Tijd om de winter van me af te schudden. Tijd voor een verhaaltje ๐Ÿ™‚

Vanaf ย HonkKong vlieg ik op Bali, heerlijk, paradijselijk Bali. Een toevalstreffer: De goedkoopste vlucht maakt een stopover op Denpasar. I know that place #yeah! Ik arriveer om 20:00, reizend met louter handbagage sta ik snel buiten. Ik trek nog even een miljoen uit de muur en ga in op het aanbod van ‘my friend’ 60.000 Rupia! (6 eu) De taxi chauffeur vraagt 70.000. Maar hey, hij is toch mijn ‘friend’? You my friend, 60.000 good price! Schorvoetend gaat hij accoord. Mooi spelletje is dat toch ๐Ÿ™‚

Voor ik het weet sta ik op Kuta Legian… owww de quiksilver, Billabong, Ripcurl en andere merkshops en advertisements stralen me tegemoet. Hey Boss, hey Boss!?! Ja ook de straatverkopers zijn weer aanwezig als altijd. Suda ata, thanks mate glimlach ik ze toe. Met een lokaal woordje zijn ze snel gestild. Prima. Ik sla wat goodies in en verhuis naar de Starbucks. Een iced frappuccino hmmmm smaakt nergens zo lekker als in een tropisch oord. Ik zeg het leven is mooi ๐Ÿ™‚ ik overzie de nacht. Ik vlieg om 7 uur door naar Yogya. Nou dan drinken we de rest van de nacht vissekommen leeg in de Bounty en mengen we ons tussen de locals en surftouristen tot een uur of 5. Dan sluit de tent toch en is het de hoogste tijd weer naar de airport te vertrekken. Met de handbagage op de rug en een vissekomformaat cocktail in de hand maken we een dansje en een praatje en voor ik er erg in heb is het al weer tijd. Op de luchthaven aangekomen ervaar ik dat niet eten en verschillende soorten alcohol niet echt een goede combi zijn. Met een brak lijf wacht ik op mijn vlucht, vechtend tegen de slaap ben ik blij als ik dan eindelijk kan boarden. Stoeltje bij de safety exits. Nice. Extra beenruimte. De lol is er snel af als blijkt dat deze windowseat geen verstelbare rugleuning heeft… voor ik me erg serieus aan kan ergeren ben ik vergaan in een diepe powernap :o)

Na een ruim uur land ik, nog even brak ,op Yogya. Ik heb geeneens zin een plaatje te schieten of in te checken met Foursquare. F#ck it! LAAaaat me slAaapennnn! en zo gaat het. Ik verslaap de halve dag… who cares we’re on a holiday baby ๐Ÿ™‚ ik besluit de hotelkamer is te verlaten. Leuk hotelletje eigenlijk. Het doet lekker authentiek aan, zit aan een smal steegje van de Sosromenduran en voor de deur zit een vrouwtje sateh te grillen… hmmmm dat ruikt lekker! Ze wappert de kooltjes aan en het gangetje staat geregeld wit van de rook. Het ruikt lekker. Ik neem plaats tegenover dit vrouwtje… de hoteleigenaar beveelt me de sateh aan… 10.000 Rupia…. weet je wat ik probeer het wel… Ik krijg een proefstokje… hmmmm lekker! Maar na anderhalve dag vrijwel geen eten en bergen alcohol vast geen goed idee…. ach who cares. Ik bestel een bananenblad vol kipsateh en samengeperste rijst… hmmm lekker! Ontspannen hang ik in het steegje en geniet van de sateh.

Een bovenmatig dikke Javaan waggelt voorbij en maakt een compliment over de tatoeage op mijn been. I like your tattoo, it’s small but nice! Deelt ie me mee met een jamaicaans accent. De oude raegaemuffin… Hij moest is weten :o) maar het typeert de sfeer hier… relaxt! easygoing. De vrouw legt weer een nieuw setje sateh op de gril, locals en touristen slenteren voorbij, de buurman zet zijn scooter binnen en opa settled zich tegenover mij. Vriendelijk glimlachend, een tandenloze smile onthullend… yep ik blijf nog ff hangen… lekker niks doen en hangen vandaag… ze hebben hier alle tijd en ik? Ik nu ook ๐Ÿ˜‰

Er is 1 reactie op “Vincent: The living is easy @ YogYakarta”

  1. Jannie says:

    Hej lekker ding, genieten is top! Easy goin’ nog beter…beetje jammer van je tattoo :p Haha, ik weet wel een cadeautje over een jaar! Have fun, ik reis zaterdag naar het iets koudere noorden…brrr! Gemiddeld 12 graden, maar dan stop ik mezelf wel even bloot in een sauna! ๐Ÿ˜‰ krijg ik hopelijk hetzelfde gevoel als jouw 30 graden op Java…Grrr!
    Kusje


Laat ook een reactie achter

Copyright © 2018 Leuk reisverslag