Vietnam

Ontvang updates per email!
Geef hier jouw email adres op:

Tags

Vietnam
Vietnam
9 April
Femke, Inge en Gerrit-Anne komen vandaag! Al heel vroeg zitten we te ontbijten, maar we hebben er eigenlijk geen geduld voor. Gelukkig laat de taxi niet op zich wachten en zijn we meer dan ruim op tijd op het vliegveld. We hebben ons buiten opgesteld om de aankomende vliegtuigen te zien landen. Maar dan is nog de vraag: hoe ziet een Dragonair vliegtuig eruit? Na het derde vliegtuig hebben we raak en haasten we ons naar beneden. Dit hadden we beter niet kunnen doen, want nu moeten we nog langer wachten.
Ondertussen zijn Gerrit-Anne, Inge en Femke vanaf vrijdag 8 april al onderweg naar Hanoi met tussenstop in Hong Kong. Ze tellen de uren af! Gelukkig hebben ze genoeg films om uit te kiezen, leuke spelletjes om te spelen en genoeg leesvoer om zich te vermaken. In Hong Kong hebben ze nog geen reactie van Lonneke & Marije, zouden ze er wel staan? Als Gerrit-Anne, Inge en Femke eindelijk aankomen, duurt het aanvragen van de visa nog enige tijd. Vervelend, want ze willen Lonneke & Marije graag zien! Dan zijn de visa binnen. Op naar de bagagehal en…?!
De tas van Inge maakt al heel wat rondjes over de bagageband en dan als allerlaatste komen ze eindelijk de bagagehal in. Na heel wat geknuffel en gekroel stappen we de taxi in om naar Hanoi te gaan. Hier hebben we een uur om bij te kletsen. In het hotel wisselen we allereerst allemaal kadootjes uit. Wij ontvangen noodpakketten met kleding en andere aanvullingen en delen zelf souvenirs uit.
‘s Middags lopen we een rondje door het oude centrum van Hanoi en laten de drukte, chaos en stank op ons afkomen. GA, I & F krijgen een cursus oversteken. Dat doe je zo: blik op oneindig, lopen en ondertussen uit je ooghoeken gluren. Het werkt! De Vietnamezen vinden je onvoorspelbaar als je gaat rennen en als je gewoon rustig doorloopt, weten ze waar ze aan toe zijn. Zo simpel kan het zijn. Al vroeg gaan we avondeten zodat de jetlaggers vroeg naar bed kunnen. Marije en Lonneke gaan met zijn tweeën de Chineese Lonely Planets omwisselen voor Vietnamese en kopen chopsticks voor de hele familie. Dan belanden ze per ongeluk in een hele leuke backpackersbar, waar het ook nog ladiesnight is. 2 Vodka voor de prijs van 1. Ze vieren een klein afscheidsfeestje, want de reis met zijn tweeën zit er op nu.
De volgende dag starten we rustig op. We besluiten een wandeling te maken om het meer. Ondertussen hopen we een busje, chauffeur en gids te hebben geregeld om door Vietnam te trekken. Het gaat niet geheel soepel. Maandagochtend 11 april gaan we zonder eigen busje, chauffeur en gids op weg naar Halong Bay.
In Halong Bay, zijn we helaas niet alleen. Er zijn namelijk heeel veeel toeristen. Zodra we op ons eigen bootje zitten met nog maar 10 andere mensen, voelt het toch even alsof we alleen op de wereld zijn. We krijgen eerst een heerlijke lunch, daarna mogen we even relaxen op het zonnedek en worden we naar een grot gebracht. In de grot krijgen we een rondleiding van een fantastische gids. Alles is Amaaaaaaaazing! en hij voelt zich happy (uitgesproken als happie en niet als heppie). Hierna maken we nog een kleine kayaktocht waarna we terug gaan naar het grote schip. Hier wordt het eerste potje regenwormen gespeeld.

De volgende ochtend worden we heerlijk wakker: kabbelend water, ochtendzonnetje en een aangename temperatuur. We hebben een relaxmomentje en daar genieten we van. Om 13.00u worden we weer aan wal gezet. Hier staat als het goed is een busje met chauffeur, een gids, Tony (van het hotel in Hanoi) en onze bagage op ons te wachten. Het busje met chauffeur en Tony hebben we gauw gevonden, de rest is nog ver te zoeken. We krijgen te horen dat ze per ongeluk in alle haast onze bagage zijn vergeten. Fijn! Meneer Tony had wat problemen met het vinden van een gids en chauffeur (terwijl hij ze al aan ons beloofd had). Iets vertraagd vertrekken we dan, gelukkig mét chauffeur en gids, richting Lang Son. Onze bagage wordt hier naartoe gebracht. Deze avond slapen we in ons eerste Pauper Paradijs!

Na een noodle ontbijtje gaan we weer op pad. Het wordt een lange reisdag en we maken heel wat kilometers. Af en toe maken we een stop. Di Dai, happy hour! (Dit betekent zoiets als ik moet plassen) Dan stopt de chauffeur op een prachtig natuur stukje en wijst de gids op de milimeter nauwkeurig aan waar we het kunnen doen. Als we arriveren in het Ba Be National Park begint het te schemeren. De gids Koen (Cuong) klimt nog in wat paaltjes om de hoogte belemmeringsbalken op te tillen, zodat de bus er onderdoor kan. We slapen vannacht in een homestay. Er is één grote zaal met aan de rand allemaal bedden. Je krijgt wat privacy door een gordijntje. Omdat het erg druk is krijgen wij met zijn drieeën een tweepersoonsbed, dwarsdekken dus. Alle chauffeurs en gidsen slapen op de grond op matrassen.

14 April

We ontbijten met heerlijke Vietnamese pannenkoeken. Hierna gaan we op pad. We gaan met een boot naar een grote grot, waar 7000 vleermuizen wonen. Helaas zien we ze eigenlijk niet, alleen Lonneke weet een kwakkie op te vangen! Dan varen we nog naar een waterval en genieten van het uitzicht. We wandelen nog wat rond in het dorp en plannen de komende dagen. Dan gaat er echter iets mis. De chauffeur is nogal koppig en wil niet wat wij willen en hij besluit ons alleen nog terug naar Hanoi te rijden.

De volgende dag gaan we dus op weg naar Hanoi. Het is een lange rit en er is niet veel te beleven. Eind van de middag komen we aan bij het hotel van Tony. Hij gaat een nieuwe chauffeur voor ons regelen. ‘s Avonds neemt Tony ons mee uiteten. We genieten aan de straat van een heerlijke Hotpot (soep waar je groente en vlees in laat gaarkoken) en we sluiten de avond af met een heerlijke lipton ice tea (verse!). Ook doen we nog een klein dansje in de Temple Bar.

16 April
Vanaf vandaag is Mr. Bean (Binh) onze chauffeur. Hij brengt ons naar Thien Cam. Het is een uitgestorven badplaats, want het hoogseizoen is nog niet begonnen. Gelukkig is er nog net een tentje waar we wat kunnen eten. We slapen weer heerlijk in een Pauper Paradijsje. De vietnamesen blijven verrassen, want onderweg stapte opeens de vriendin Miepie (Van Ann) van onze gids in en zij blijkt twee weken met ons mee te gaan?! Dat is wel even wennen.

De volgende ochtend gaan we na het ontbijt naar een markt. Hier kijken wij onze ogen uit, maar ook de mensen op de markt genieten van ons bezoek. We maken heel wat foto’s en dat vinden de mensen fantastisch. Na het inslaan van wat heerlijk fruit gaan we verder. Vandaag is het bloedheet. Het lijkt wel alsof je 10 km hebt gerend, maar niet kan afkoelen. Eind van de middag komen we aan in Hue en ‘s avonds genieten we van een heerlijke vegetarische hotpot.
Het komt nogal eens voor dat de gids ons niet begrijpt of ons niet wil begrijpen. Wij vragen vandaag: Hoe vaak bidden boeddisten per dag? Antwoord Koen: Ik kom zo’n 5 keer per jaar in een vegetarisch restaurant met toeristen. Gesprekken op hoog niveau dus!

18 April
Regen! Maar wel een heerlijk ontbijt: muesli, yoghurt, heel veel fruit & een fruitshake! Dat smaakt goed. We beginnen de ochtend vroeg met een boottocht (Koen: Hully hully ,L=R) naar een pagoda. Ons dagje cultuur wordt vervolgd met een bezoek aan de Forbidden City en een tombe. Vervolgens rijden we verder richting Hoi An. Onderweg kopen Lonneke & Femke een vietnamese puntmuts. We komen laat aan in Hoi An, maar we hebben het meteen druk met winkeltjes zoeken om kleren te laten aanmeten. Lonneke scoort al een blazer. We sluiten de dag af met z’n vijven en een heerlijke fles franse wijn.

De ochtend begint goed met een heerlijke baquette. Om 09.00 uur trekken de mannen zich terug op een fiets en begint de stressdag shoppen voor de vrouwen. Rondkijken, passen, rennen, passen, haasten, driedubbele afspraken, rennen, nog een afspraak, passen, betalen! Resultaat: zes jurken, twee jumpsuits, een blazer en een rok. Ondertussen zijn Lonneke & Marije zelfs nog naar de kapper geweest voor een nieuw aziatisch kapsel. Het knippen duurde 10 minuten, maar de hoofd- en gezichtsmassage duurde drie kwartier.

20 April
06.30 uur: Waar is onze schone was? Op z’n vietnamees komt het pas drie kwartier later. Net aangekleed rennen we de stad in om onze laatste kleding op te halen en te ontbijten. Snel terug naar het hotel, waar Koen al weer staat te stressen: Hully hully! Op pad naar My Son: veel toeristen, vergroende ruïnes en natuurlijk: Hully hully. Daarna zijn we naar een minority village vlakbij Kon Tum gehobbeld in de auto. In het donker komen we aan en slapen we in een traditioneel huis op palen. Het toilet is langs de rivier met een nature view en heeeeeeeeeeeeel veeeeeeel blaffende honden: geen optie dus!

De volgende ochtend worden we vroeg wakker (gemaakt). We bezoeken een schooltje bestaande uit vier lokalen, waar we Jip & Janneke stickers, puzzeltjes en kleurpotloden uitdelen. Heel veel gelukkige gezichtjes! We maken een wandeling met gids Sam, die ons goed begrijpt en veel verteld. Ook bezoeken we nog twee minority dorpjes, waar we genieten van het contact met de mensen. In Kon Tum drinken we cola uit een zakje, want we mochten de glazen flesjes niet meenemen en gaan op weg naar Pleiku. Daar nemen we een lekker douche, na twee dagen niet douchen.

22 April
Die dag moeten we weer veel rijden (lees: hobbeldebobbeldebobbeldebobbel).Eind van de middag komen we aan in Ban Don. Een mooie plek: niet druk, een brede waterval, touwbruggetjes en hutjes op palen. Hier komen we even heerlijk tot rust. Wij genieten die middag lezend bij de waterval. ‘s Avonds bij het eten heeft mr. Bean weer een ‘lekker’ alcoholisch drankje: een fles waar een slang en schorpioen inzitten. Dat klinkt erg verleidelijk, maar wij hebben toch gekozen voor een Heineken biertje! Er wordt nog een potje shithead gespeeld, waarna iedereen zijn hutje opzoekt.

Om 05.00 uur de volgende ochtend is het alweer feest: muziek, rochelen, bouwwerkzaamheden. We houden het uit tot 07.00 uur als de wekker gaat. Een half uurtje later hebben we afgesproken met Koen om te gaan ontbijten. Even later is hij er en gaan we op pad om te hiken. Inge blijft bij de rivier om wat mooie tekeningen te maken. We hebben een aardige gids (Joy). Onderweg is het erg warm, maar we zien wel grote wandelende takken(30cm), planten, koeien, bomen, een hertenspoor, planten, buffels, bomen en wat mensen. Halverwege stoppen we bij een waterval waar we ook lunchen. Daar eten we de meest lekkere mango tot nu toe! Op de terugweg komen we nog een dode felblauwe slang tegen. Als we eind van de middag terug zijn bij de hutjes, besluiten Lonneke, Marije & Femke zich te gaan wassen in de waterval. Dat doet de lokale bevolking immers ook, dus wij willen ons wel een beetje aanpassen. Wat een ervaring: kijkende mannen, bijna wegspoelen, maar wel schoon!

24 April
Vrolijk pasen iedereen!
Om 05.00 uur is het happy hardcore tijd! En om 06.30 uur gaat de wekker weer. Koen is weer in zijn ritme terug: hij komt kloppen op de deur (Hully hully). Om 07.00 uur rijden we weg. GA heeft ‘s ochtends een kikker in het toilet gespot. We rijden heel de dag en uiteindelijk besluiten we nog wat verder door te rijden. We slapen in de buurt van Ho Chi Minh City. Lonneke droomt van Jackfruit (fruit dat stinkt en vies is, maar er wel heel mooi uit ziet).

Er zijn 2 reacties op “Vietnam”

  1. Lucy en Richard says:

    Hallo allemaal, heerlijk om jullie avonturen te lezen en we hadden inderdaad al het vermoeden dat jullie (= onze buren) al wegwaren voordat we het doorhadden.
    De verhalen zijn erg herkenbaar over Vietnam.
    Geniet met volle teugen. Inge en Gerrit Anne zijn wellicht al onderweg naar Nederland, maar dames ik ben benieuwd naar jullie volgende traject.

    Groetjes,
    Lucy

  2. Bernadette says:

    Lieve vijf,

    Wat een ervaringen die jullie niet meer zullen vergeten en wat een prachtige foto’s.Die hard werkende oma aan die prachtige mand ziet er beide geweldig uit.
    Het huis op palen en het klasje met kinderen geweldig.Het koken op straat hoe simpel kan het wat maken wij het ons dan soms moeilijk. Dan dat varken op de scooter ,ik ga toch liever naar mijn slager in het dorp voor sudderlapjes(je komt ze toch nog eten he Gerrit Anne?)
    Hoe blij kan een kind zijn met een balon.
    Het was maar goed dat jullie toen nog niet wisten wat eraan zat te komen. Maar hiervan hebben jullie in ieder geval genoten.

    Liefs van ,

    Theo Thijs en Bernadette


Laat ook een reactie achter

Copyright © 2018 Leuk reisverslag