Van het Chineese kastje naar de Chineese muur…

Ontvang updates per email!
Geef hier jouw email adres op:

Tags

Van het Chineese kastje naar de Chineese muur…

11 Maart 2011

Als we door de douane zijn, lijkt of alle Engels sprekende mensen spontaan zijn verdwenen. We hebben uit de Lonely Planet een Hostel uitgezocht waar we willen overnachten. Maar we weten niet hoe we hier komen. Na heel wat gebaren weten we naar welk metrostation we moeten gaan. Hier aangekomen is het nog de vraag welke richting we heen moeten. Er is een jongeman die ons wil helpen en hij spreekt redelijk goed Engels. Hij belt een vriend en dan gaan we lopen. Hij loopt gezellig met ons mee. Halverwege komen we een mevrouw tegen, die zegt dat we volledig de verkeerde kant uit lopen. De mevrouw loopt ook met ons mee. Bij de laatste hoek zwaaien we onze helpers uit en na een uur lopen bereiken we het hostel. Eerst die rugzak af!
De rest van de middag lopen we een rondje door de buurt en we gaan ergens lekker wat eten.

De volgende dag nemen we een kijkje in de Contemporary Art Terminal. Dit is een gebied waar allerlei designwinkeltjes en -studio’s zitten. In een theepottenwinkeltje krijgen we een heerlijk kopje thee aangeboden. ‘s middags gaan we naar het marktgebied. Het is niet een gewone markt maar een groot gebied met heel veel winkels en straatverkopers. Al snel zijn we de drukte zat en gaan we naar het hostel. Hier doen we de was en rusten wat uit.

13 Maart 2011

Vandaag gaan we richting Guangzhou. We kopen een treinkaartje en wachten tot we het perron op mogen. Als we de trein in gaan blijkt een van onze stoelen al bezet. Maar daar is onze reddende engel Peter (een vriendelijke Chineese jongeman). Hij regelt het even, en plotseling blijkt de halve coupé op de verkeerde stoel te zitten. Peter spreekt ook een aardig woordje Engels. Hij reist met zijn zus en die heeft in Guangzhou gewoond. Via Peter krijgen wij tips: hoe het hotel te vinden en wat te doen in Guangzhou. Omdat Peter en zijn zus in het Chinees communiceren voelt de rest van de coupé zich geroepen ook tips te geven. Het is een hoop chinees gewouwel en wij genieten van het schouwspel. Aan het eind van de treinreis hebben we drie bladzijden vol tips en routes (waar we eigenlijk al niets meer van snappen omdat het zo chaotisch opgeschreven is). Peter en CK (de zus) wijzen ons de weg naar de metro. Zo bereiken we vandaag vrij snel het hotel. ‘s Middags nemen we een kijkje op Shamian Island. Een heel rustig eilandje midden in de stad.

Vandaag begint met Morning Tea. Een tip van Peter. We vinden het restaurantje wat hij had opgeschreven en gaan lekker zitten, met links van ons een paar heerlijke roggels op de grond en rechts van ons een oudere mevrouw. Ook gaan we volledig mee in hetgeen wat Peter ons vertelde: De thee is niet belangrijk het gaat om het eten! We kiezen wat lekker uitziende dingetjes uit en gaan dan genieten. Als we beginnen aan het schaaltje wat wij uitgekozen hadden als beef (dat werd ons verteld), begint de mevrouw vogel gebaren te maken en naar boven te wijzen. Weer een ontdekking: ze hebben vliegende koe in China. Na ons zalige ontbijt gaan we richting de Chen Clan Ancestral Hall, de Guangxiao Temple, de Temple of the Six Banyan trees, het Mausoleum of the Manyui King en de Church of Our Lady of Lourdes. Op de weg terug naar het hotel eten we lekkere dingetjes van de stalletjes op straat.

15 Maart 2011

Vandaag willen we naar Zhaoqing of Dinghu Shan. We gaan één metro halte verder (zoals Peter ons had verteld) en daar op zoek naar de bus. Maar we komen niet ver, we worden van de ene kant van de straat naar de andere gestuurd. Van het Chineese kastje naar de Chineese muur. Van de ene bus naar de andere en uiteindelijk blijkt dat we nog twee haltes verder moeten met de metro om bij een groot busstation te komen. Hier aangekomen (al 2 uur na ons vertrek uit het hotel) kopen we snel een kaartje voor de bus en moeten nog heel even wachten. We weten alleen niet of we nu naar Zhaoqing of Dinghu Shan gaan, maar dat zien we wel. Na ongeveer 1,5 uur worden we de bus uitgezet. We weten niet waar we zijn of waar we heen moeten. Er staat een meneer met een motorcylce te lonken dat we in moeten stappen. Maar als je niet weet waar je bent, kan je ook niet vragen of hij je ergens afzet. Aan de overkant zien we een College of Tourism, we verwachten dat daar wel iemand Engels moet spreken. Er wordt een hoop heen en weer gerend en uiteindelijk verschijnt daar de Engels docente. Zij helpt ons en belt een motorcylce (diezelfde meneer van eerst). Terwijl we op de motorcycle wachten gaan we met de docente mee naar haar lokaal. Veel van haar leerlingen hebben nog nooit een toerist gezien, laat staan twee blonde toeristen.
De motoman zet ons af aan het begin van het Dhingu Shan park. Vanaf hier moeten we nog 10 minuten lopen en bereiken ons hostel. Het Engels in dit park beperkt zich tot Hello, het duurt even voordat we iets gevonden hebben waar we kunnen eten. Ook de menukaart is niet meer in het Engels. We laten ons adviseren en dat hebben we geweten. Vandaag staan er heerlijke kippenpoten op het menu. En dat zijn niet de kippenpootjes uit Nederland, maar echte kippenpoten, geheel in tact inclusief nagels. Na wat kluiven gaan we terug naar het hotel en kruipen onder de wol, het is hier heel koud!

16 Maart 2011

Omdat we gisteren hebben ondervonden dat hier wat weinig eten te krijgen is, kopen we als eerst een soort notenkoekjes. Dan gaan we onderweg naar de Quingyun Temple. Onderweg probeert een Chineese mevrouw ons iets te vragen en ze geeft niet op. Uiteindelijk denken wij, dat zij denkt dat we tweeling zijn. Maar dat weet je nooit. Als we de tempel bereiken, na een heleboel traptredes, genieten we eerst van een ontbijtje, tofupudding met suikerwater. Dan gaan we de tempel in, er zijn 100 gebouwen. We zien verschillende tempels waaronder de temel met de zeven budha’s, de slapende budha, de tempel met 500 budha’s en een vijver vol met schildpadden. (Het brengt geluk als je een muntje op z’n kop gooit.)
Als we weer terug zijn op het centrale punt nemen we een elektrisch wagentje naar het grootste ding van de wereld. Ja, dames en heren een DING is iets. We bezichtigen veel dingen/dinges/dingetjes. Ook nemen we een kijkje bij het Ding Lake. Als we genoeg gedingest hebben, halen we de bagage op en verlaten het park. Hier ontmoeten we een mevrouw die ons herkend van gister. In haar beste Chinees verteld ze ons dat er een bus komt die we moeten hebben. In Zhaoqing vinden we heel gemakkelijk het hotel. Het is erg luxe, 2 super grote bedden, douchecabine, zeeën van ruimte, stoelen, thee en een grote tv.
17 Maart 2011

Vandaag gaan we uitzoeken hoe we in Huangyao kunnen komen, een klein, 900 jaar oud dorpje in de volgende provincie, Ghuangxi. Dit is een flinke klus. Of we er gaan komen en hoe, dat duurt ongeveer de hele dag. We worden voor de zoveelste keer van het Chineese kastje naar de Chineese muur gestuurd. Uiteindelijk wordt ons door meerdere mensen geadviseerd om de bus naar Hezhou te nemen en daar dan te kijken of er een bus is naar Huangyao.
‘s Middags maken we een wandeling langs het meer, richting het Seven Star Crag Park. We eten deze avond bij een fantastisch restaurantje. Vooral het servies is prachtig. Ook ontmoeten we nog twee studenten die heel goed Engels spreken, we maken een praatje en ze helpen ons nog even met het plannen van de reis van morgen.

18 Maart 2011

Om 6 uur gaat de wekker. Om 7 uur checken we uit en stappen we in een taxi richting een busstation buiten de stad. Hier kopen we de kaartjes naar Hezhou en om 8 uur vertrekken we. Onderweg zien we prachtige taferelen, maar het is erg koud in de bus en de ramen beslaan snel. Na vijf uur komen we aan en dan wordt ons duidelijk gemaakt dat er geen bus gaat en dat een taxi de enige oplossing is. Door een trotse taxichaffeur met Chineese hardcore muziek worden we naar Huangyao gebracht. Als we hier aankomen weten we ineens waarom we hier zo graag heen wilde, het is prachtig!
Volgens de Lonely Planet is hier een leuk guesthouse. We vragen de weg en worden weer heen en weer gestuurd. Maar naar één straatje worden we elke keer weer teruggewezen. Op het huisnummer uit het boek is echter niemand aanwezig. Gelukkig kunnen we een deur verder ook terecht. We worden vriendelijk ontvangen door een meneer. We krijgen direct thee (cha) aangeboden en bekijken de kamers. Het ziet er zeer verzorgd en aangekleed uit dus we besluiten te blijven (waarom zou je nog twijfelen voor 5 euro met zn tweeën per nacht?). Omdat het de rest van de dag regent dat het giet, blijven we lekker binnen in de ‘woonkeuken’ van het guesthouse. Meneer heeft één van zijn vrienden opgebeld die een beetje Engels kan, om een babbeltje met ons te maken. Verder gaat de communicatie vooral met handen en voeten, ons point-it boekje en opschrijven/tekenen. ‘s Avonds komt de vrouw des huizes thuis en zij maakt een geweldige maaltijd voor ons. We worden door meneer na het eten uitgenodigd thee te drinken. Dit is een heel ritueel. Ook komen er wat vrienden en maakt mevrouw speciale ‘om-lekker-te-slapen-thee’ (soep).
Als we helemaal ‘uitgetheed’ zijn gaan we lekker ons bedje in. We kleden ons dik aan, kruipen in onze lakenzak, slaapzak en onder twee dikke warme dekens, met z’n tweeën in één bed en liggen alsnog te rillen van de kou!

De volgende ochtend maakt meneer een ontbijtje voor ons klaar. Heerlijke noodles! Dan regelt hij de toegang voor ons tot het dorp en kunnen we beginnen. Eerst kopen we een souvenirtje in het winkeltje van mevrouw. (We mochten niet voor het ontbijt betalen, dan maar zo!) Daarna gaan we het dorp verkennen. Het is prachtig opgebouwd uit kleine huisjes, smalle steegtjes en prachtige portiekjes. Overal rennen lieve boefjes rond en er zijn winkeltjes, kraampjes, stalletjes met leuke, mooie en lekkere dingen. We genieten!
Ook is er deze dag een bijzondere attractie aanwezig in Huangyao. Je kan er gratis mee op de foto en als je het aanraakt brengt dat geluk! Je hoeft geen Engels te kunnen spreken, maar lief lachen helpt. Voor de chinezen is dit echt een feest! Er lopen twee blonde, Westerse, jonge meiden in het dorp! Yeaah! Aan het eind van de dag konden we nog maar met moeite een lach tevoorschijn toveren. We lunchen bij onze Engels sprekende vriend.
‘s Avonds slooft mevrouw zich weer voor ons uit in de keuken. We worden door meneer uitgenodigd een avondwandeling te maken. Er is vanavond ook een Chinees stelletje aanwezig in het guesthouse en de jongeman spreekt wat Engels. Toch fijn de helft vertaald te krijgen. Meneer showt zijn andere 7 huizen in het dorp en neemt ons dan mee naar een bar. Hier drinken we een biertje. Als de flesjes op tafel komen, schrikken we ons een hoedje die zijn groot! Dat zijn we niet meer gewend! Maar dan komen er ook glaasjes op tafel en die zijn net zo groot als de theeglaasjes, 1 slok en ze zijn leeg.
Na onze avondwandeling worden we door mevrouw uitgenodigd nog een keer van haar thee te genieten. Nu krijgen we ook te horen dat je er nog mooier van wordt!
We krijgen van het stelletje nog een Chineese naam: Lonneke gaat door het leven als Ai Li en Marije als Ai Fang. Beide met de betekenis ‘Beautiful Girl’. Wij dopen deze twee lieve Chinezen om tot Kees en Bep.

De volgende ochtend staat er weer een heerlijke ontbijtje met soyamilk en zoete bakpao broodjes voor ons klaar. Omdat deze mensen zo lief zijn voor ons en we ze geen fooi mogen geven (dat hoort niet hier), besluiten we onszelf te verwennen met mooie armbandjes uit het winkeltje van mevrouw. Maar omdat wij niet afdingen, voelt mevrouw zich schuldig en krijgen we allebei een zakje thee extra. Dan geven wij mevrouw twee hollandse klompjes als bedankje en krijgen wij nog lekkere koekjes uit haar winkel toegestopt. Hierna geven we het maar op en nemen we afscheid. Rond twee uur brengt meneer ons naar de bus, die ons naar Yangshuo gaat brengen.
Hier aangekomen zien we HEEL VEEL blanke mensen, we waren gewaarschuwd het zou hier toeristisch zijn. Ook worden we aan alle kanten aan ons mouw getrokken of we een hotel zoeken, een bambooboot ritje willen maken, een fiets willen huren, geld willen geven enz.. Ook dit keer worden we weer van het kastje naar de muur gestuurd als we vragen naar ons hostel. Vandaag kunnen we het even allemaal niet aan en geven snel op. Lekker de taxi!
In ons hostel krijgen we 3 maaltijden per dag en vlak na onze komst krijgen we het heerlijke diner voorgeschoteld. Samen met de eerste backpackers die we spreken/onntmoeten in China, genieten we van het heerlijke eten. Yum!
21 Maart 2011

Regen, regen, regen, regen en nog wat druppels. In de ochtend laten we ons verschrikkelijk oplichten. We zijn opzoek naar een wasserette want we hebben niks meer schoon en lopen al vier dagen ongedouchd in hetzelfde kloffie. We vinden er echter maar één en je betaald per kledingstuk. Dit komt neer op een totaal bedrag van 21 EURO! In NZ en OZ deden we nog geen machine was als het 4 dollar kostte. Maar als je in nood zit (drogen duurt namelijk 3-4 dagen hier) kan je niet anders.
Als het na de lunch een beetje droog is gaan we het centrum in. Het is gelukkig niet zo druk vanwege de regen! We hoppen van winkeltje naar winkeltje en laten een Chineese naam stempel maken. Na het eten kruipen we lekker in ons bed en kijken wat tv.
22 Maart 2011

Het is droog en we gaan fietsen! We huren een fiets en na 3 seconden weten we al dat we morgen zere billen hebben, maar dit mag de pret niet drukken. We fietsen door allemaal kleine dorpjes, over heerlijke modderpaadjes. Langs de Yulong River met de bamboo bootjes hebben we prachtige uitzichten. Kinderen zijn helemaal uitgelaten als we langs fietsen en roepen ‘Hello’en zwaaien enthousiast. We fietsen naar de Dragon Bridge en gaan aan de andere kant van de rivier terug. Hier is ons pad echter niet meer te fietsen. We hebben een weggetje tussen al het akkerland van de boeren door. De boeren kijken er niet raar van op en begroeten ons vriendelijk en wijzen allemaal in de richting van Yangshuo. Het laatste stuk fietsen we weer, maar niet zittend op onze zadels (ja, zadelpijn en 2 dagen later nog!) We brengen de fietsen terug en gaan naar het hostel.

Na een heerlijk ontbijt, toast met pindakaas en twee schalen fruit, gaan we naar de Farmers Trade Market. Hier hebben ze fruit, groenten, kruiden, noten, dingen waarvan we niet weten wat het is, vissen en heel veel dieren in hokjes en erger…
Na de markt nemen we de bus naar de Moon Hill. Hier beklimmen we even 800 treden. Maar het uitzicht is het zeker waard. We verwennen onszelf nog met een heerlijke, warme, handgemaakte sjaal. Ook nemen we lekkere warme gingerthee en we lepelen een passievrucht uit. ‘s Avonds kijken we een filmpje, omdat de box van de tv niet geweldig is zetten we de Engelse onder titeling ook maar aan. Hier gaat echter iets mis. De onder titeling komt TOTAAL niet overeen met wat er gezegd wordt. Zelfs als tekst in beeld komt wordt dit anders vertaald (23 minutes earlier wordt vertaald als 3 minutes before), namen zijn anders en er is geen kloppende zin te vinden. Veel hilariteit, maar het maakt het volgen van de film is niet gemakkelijk.

24 Maart

Vandaag slapen we lekker uit, pakken de tassen in en gaan onderweg naar Guilin. Hier hebben we ons hostel snel gevonden. We verkennen het centrum en eten wat lekkere dingen van de straat.

Als we wakker zijn nemen we allereerst een heerlijke douche, waarna we opzoek gaan naar een ontbijtje. We zitten zo lekker te kletsen dat het al half 12 is, als we daar weg gaan. We maken een wandeling over het terrein van de Solitary Beauty Peak en beklimmen de berg midden in de stad. Onderweg zijn we weer life entertainment voor de chineese toeristen. Foto hier, foto daar, foto met iedereen alleen, foto met iedereen…. Terug beneden lunchen we heerlijke noodles en dan gaan we naar de Fubo Hill. Nog een berg beklimmen zien we niet helemaal zitten, maar er schijnt hier ook een grot te zijn met muurtekeningen. Het blijkt dat het in de foldertjes allemaal iets mooier beschreven is, dan dat het daadwerkelijk is. We drinken voor het eerst een milk tea met gekke zwarte jelly beans onderin. Eind van de middag gaan we naar het hostel om een plan te maken ‘Wat te doen met de rest van de tijd in China?’.

Voor vandaag was er één hoofddoel. Foto’s op een cd’tje branden en naar huis sturen. Dit doel is echter helaas niet behaald. We hebben ongeveer alle internetcafe’s in Guilin gehad. Maar je moest of een Chineese ID-card hebben, of ze hadden geen cd-drive. Eind van de dag hebben we onszelf nog geprobeerd op te vrolijken, door een kijkje te nemen bij de Elephant Hill. Dit was leuk. Hierna wilden we ook nog een panda gaan bekijken in de dierentuin. Maar daar waren we helaas te laat voor, de dierentuin ging 10 minuten later sluiten. Alles bij elkaar opgetelt een goede flopdag. Die moeten er ook zijn.

27 Maart 2011

Vandaag gaan we naar de Dragon’s Backbone Rice Terraces. We nemen een bus richting Longshen. Halverwege worden we er uitgezet en staat er een vriendelijke meneer met een busje klaar. Deze brengt ons naar Dazhai, één van de bergdorpjes. Hier aangekomen worden overspoelt door prachtig aangeklede vrouwen, ze hebben vanalles te koop en willen onze tassen dragen. Wij besluiten het allemaal zelf te doen. Een lieve mevrouw wijst ons de weg naar het guesthouse wat we zoeken. Het zijn vooral heel veel trappen op. We krijgen een mooie kamer. In de middag besluiten we een kleine wandeling te maken. We volgen een pad, dit blijft echter maar stijgen en stijgen. Voordat we het weten staan we boven op één van de hoogste bergen. Wat een prachtig uitzicht! Onderweg komen we veel sjouwende paarden, boeren, spelende kinderen en in klederdracht geklede vrouwen tegen. Alle vrouwen hebben hier ontzettend lang haar (lees: tot over de billen). Als we weer beneden zijn genieten we van een heerlijk chinees biertje voordat we de laatste paar treden naar ons guesthouse op klimmen. Hier eten we wat en gaan daarna ons bed in. Het is namelijk verschrikkelijk koud! In dikke pyjama, lakenzak en slaapzak gehuld kruipen we samen onder 3 dekbedden! Brrr.

Als we wakker worden schijnt de zon! Yeaah! We ontbijten lekker westers met yoghurt, pannekoeken en ei met spek. Dan beginnen we aan de wandeltocht van vandaag. Er is niet veel meer over na onze flinke tocht van gisteren, maar het is genieten. Met de zon erbij is alles nog veel mooier. Ook vandaag komen we weer veel lieve mensen tegen. Als we terug zijn in Dazhai eten we noodles en gaan vervolgens onze tas in pakken. We nemen de bus terug richting Guilin. Helaas lukt het niet om in één keer door te gaan naar Kunming, we missen de trein. Hierdoor hebben we een verplichte rustdag in Guilin. Even bijkomen van al het moois.

29 Maart 2011

Vanmiddag om 16.56u nemen we de trein naar Kunming, in de provincie Yunnan. We zijn inmiddels begonnen met de malariatabletten. Nu moeten we alleen nog even boodschappen doen, want voor een treinreis van 19 uur heb je wel proviant nodig.

Liefs,

Ai Li en Ai Fang

Er zijn 7 reacties op “Van het Chineese kastje naar de Chineese muur…”

  1. Carole says:

    Lijkt me een prachtige reis en ervaring. Hierna zal je nooit meer klagen over het nederlandse OV.
    De portretten zijn prachtig. Bedankt voor het leuke verslag. Groetjes, Carole

  2. Femke says:

    Ha! Heerlijke afleiding tijdens het leren! Ik denk dat jullie je haren toch bruin of zwart hadden moeten verven 😛 haha maar de foto’s zien er moooi uit!
    Tot volgende week! 😀

  3. Bernadette says:

    Lieve Ai Li en Ai Fang,

    Wat zijn de verhalen weer mooi.Wat een belevenissen.Ik geniet van de prachtige foto’s.Via de skyp hadden we al verhalen gehoord maar heerlijk om via deze weg nog een keer mee te mogen reizen.
    En wat een schatjes van kinderen ook de budha is geweldig en ook de oudere dames zijn geweldig. Hoe zit het nu met de chinese heren ? Of roggelen die teveel?
    Het vervoer is ook heel divers.Hoe is het mogelijk dat jullie ook weleens niet een doel hebben gehaald en dat jullie ook een flopdag hebben gehad in deze reis was dat de eerste na al die maanden????
    Het gaat jullie goed geniet nog even en dan op naar Vietnam.

    Liefs uit Ouderkerk waar het momenteel warmer is dan bij jullie.

  4. conny says:

    Hoi Meiden!
    Wat een ervaring zeg, geweldig!
    Voelen jullie je geen reuzen in Madurodam…Passen jullie wel in de bedden daar?
    Mooie foto’s, vooral die portretten!
    Hopelijk hebben jullie het nu warm genoeg…
    Veel plezier!
    Liefs, Conny

  5. Wout en Anne-Marie says:

    Hoi dames,

    Zo te lezen hebben jullie het ontzettend naar jullie zin in het mooie China. Wij zijn jaloers maar wij gaan zelf deze zomer ook naar China.

    Liefs
    WAJA

  6. Luud en Jan Willemsen says:

    Hallo Ai Fang en Ai Li,

    Wat een mooie namen hebben de chinezen jullie gegeven, maar toch vinden we dat jullie het nog beter gedaan hebben met Kees en Bep, Hollandse kan het niet. Jullie weten de Chinezen , maar ook de N.Zeelanders en Aussis aardig om jullie vingers te winden.
    We genieten van jullie humoristische verslagen en weten dat het daar erg mooi en kleurrijk is. We zijn daar ook geweest eind jaren 90, maar ik denk dat er intussen ook wel weer het e.e.a veranderd is.
    Geniet nog maar lekker en een goede reis naar Vietnam.

    Groetjes
    Luud en Jan

  7. Corrie Slobbe says:

    Ha ondernemende meiden,

    Jullie maken echt veel bijzondere “dingen” mee!
    Fantastisch dat dit mogelijk is. Geniet nog maar lekker. Veel plezier verder.

    Corrie


Laat ook een reactie achter

Copyright © 2018 Leuk reisverslag