Slecht verhaal

Ontvang updates per email!
Geef hier jouw email adres op:

Tags

We vertrekken uit Adelaide, op naar Port August! Eén lange saaie rechte weg. Zo lang en saai dat we zelfs nog gepowernapt hebben halverwege. Gelukkig deed de airco het als we een heuvel af reden of maar 80 km/h reden. Het was dus een warme rit met een buitentemperatuur van 47 graden.

We kwamen aan in Port Augusta, een saaie stad. We bezoeken eerst het information centre en daarna verdoen we onze middag in een airconditioned supermarket. Blikvoer inslaan voor onze trip door the Outback. Nog een keer tanken, want je kan maar beter met een volle tank vertrekken! Klaar voor onze grote reis door niets, komen we aan op een camping. Een stinkcamping, maar gelukkig hoorden we dat de andere camping hier nog meer stonk.
We parkeren de auto ergens op een rustig, afgelegen plekje, waar toevallig drie bomen staan. Heerlijk die schaduw en die rust. Heerlijk even naar het zwembad. Een vies zwembad met beestjes en smerig water, maar met die hitte is dat het zelfs al waard!
Na het zwemmen hebben we in de keuken met airconditioning gekookt en op het moment dat we de afwas staan te doen gebeurd er iets geks….

Trip trip trip… De deur slaat open…
Er komt een meisje binnen rennen. Een jaar of 20 en helemaal in paniek. Ze is aan de telefoon en brabbelt wat onverstaanbare woorden. We kijken op en als ze ophangt begint ze in paniek het verhaal te vertellen.
‘Een jongen…,’ zegt ze geshockeerd, ‘een aboriginal jongen van een jaar of 10. Hij heeft mijn sleutel gestolen!’ We kijken haar verbaasd aan, maar ze gaat verder. ‘Toen ik er wat van zei, liep hij op me af en zei dat hij ook een mes bij zich had…’ De tranen springen in haar ogen. ‘Hij dreigde dat hij me zou steken.’
Het duurt een tijdje voordat ze helemaal bedaard is. Gelukkig zijn er in de keuken nog een aantal sterke mannen en een paar Nederlandse meisjes. De meisjes schrikken op en bedenken plotseling dat ze de auto open hebben laten staan. Gelukkig is één van de sterke mannen zo aardig om met ze mee te lopen.

Binnen vijf minuten is de politie er gelukkig al. Ze zoeken het hele terrein af, maar kunnen het aboriginal jongetje niet vinden. Ze vertrekken en komen na een paar minuten weer terug met de hoop meer geluk te hebben, maar helaas..

Wij bedenken ons plotseling dat we straks terug moeten naar ons ‘heerlijk rustige plekje, waar we drie bomen schaduw hebben’, in the middle of nowhere. De Nederlandse meisjes willen wel even met ons mee lopen om de auto naar een wat drukker gebied te verplaatsen. Nu is de politie nog op het terrein, dus het perfecte moment om dat even te doen.
We lopen richting onze auto en worden vergezeld met het geluid van een langskomende trein.. Kedeng kedeng kedeng.
Aangekomen bij de auto, bouwen we deze in het donker om, proppen ons vieren tussen alle bagage. Klaar om weg te rijden.
We starten de auto: Toef toef toef.. stilte. Nog een keer. Toef toef toef.. niks. We kijken elkaar aan, wat is dit nu? Iemand anders probeert het nog een keer. Toef toef toef.. We proberen het wel tien keer, maar zonder succes. Is het de accu? We hebben geen lichten of radio aan laten staan. Toch twijfelen we aan onszelf.

We lopen terug over het donkere terrein, maar gelukkig blijkt de politie nog aanwezig te zijn. Ze staan onder de open moterkap van het bestolen meisje. ‘Hebben jullie ook problemen met de auto,’ vragen wij. ‘Ja, we kunnen hem niet meer open krijgen,’ antwoord de agent. ‘Jullie ook?’ We leggen het hele verhaal uit, maar ze kunnen ons helaas niet helpen. Morgen maar de RAA (Australische ANWB) bellen.

Inmiddels gelukkig al wat gerustgesteld kruipen we terug in onze auto. We vallen uiteindelijk in slaap, maar zweten de hele nacht van de warmte, want met de autodeuren open durven we toch niet echt te slapen.

De volgende ochtend bellen we de RAA voor wat startkabels. Om 8 uur staan ze al op de stoep. Helaas, het werkt niet. Hij probeert nog wat, maar zonder succes. Wat nu? Wegslepen… maar eerst het verhuurbedrijf nog bellen.

Inmiddels is het middag en zitten we bij de McDonalds. We zijn net gebeld dat de auto gemaakt is! Benieuwd wat het is. We zullen kijken hoe ver we vandaag nog kunnen komen!

** Het verhaal is misschien ietsje spannender dan het daadwerkelijk was, maar er zijn geen stukken bij verzonnen!

Er zijn 7 reacties op “Slecht verhaal”

  1. Femke says:

    Ojeeh wat een jongetje van 10 allemaal kan veroorzaken…
    Maar gelukkig is de auto weer gemaakt! Voorzichtig en deuren dicht in the middle of nowhere! 😉
    Liefs!

  2. Vincent says:

    wat een verhaal 😛 je maakt wel wat mee moet je maar denken 😉

    volgende keer weer wat leuks, tropische plaatjes en mooie avonturen goed 😀

  3. Inge says:

    In het vorige verhaal stond dit niet bij het rijtje waar jullie voor op zouden passen. Had het er maar bij gezet.
    Nog een tip> Kijk uit met mensen die pech onderweg hebben. Dat kan ook een valstrik zijn! Je weet wat Frank overkwam met het bieden van hulp. Alleen was dat aan de Goudkust.
    We wensen jullie een hele veilige overtocht toe, maar dat het minder saai wordt geloof ik niet. Geniet dus van de saaiheid. 1 foto is genoeg want ze zijn vast allemaal t zelfde. Jullie mogen het tegendeel bewijzen, dus blijf toch maar foto’s nemen!
    Groeten, ook van Bernadette (moeder Froukje)
    Dikke kussen en liefs van Gerrit-Anne, Merijn en inge

  4. Inge says:

    Konden ze die airco ook niet gelijk maken?

  5. Thijs says:

    Zo Dames!

    Eindelijk wat actie tijdens jullie reis werd onderhand wel een beetje tijd! of niet?
    Voor de rest nog succes met de rest van de kilometers!
    en tot in de volgende MAC

    Dikke Knuffel!

  6. Gerrit-Anne says:

    Misschien hebben jullie toch iets te hard gepoetst!?
    Belangrijke ervaring voor in jullie persoonlijke bagage. Succes, en een mooie tocht door de outback.

    Big hug from big daddy!

  7. jenneke says:

    mis alleen het spannende geluidje nog bij dit verhaal…… kan zo in een horror film alleen……… zou het dan een GROTE, OUDE, LELIJKE, VENT moeten zijn ipv een jongetje van 10 jaar…… hahaha
    ach damens hebben jullie ook weer meegemaak op naar het volgende avontuur!!

    grx jenneke


Laat ook een reactie achter

Copyright © 2018 Leuk reisverslag