Kalalau trail moments … Na Pali ~ Kaua’i

Ontvang updates per email!
Geef hier jouw email adres op:

Tags

Kalalau trail moments … Na Pali ~ Kaua’i

Na Pali is de ruige kustlijn van Kaua’i en daar kun je geniaal hiken (ronddolen in het wild smiley_lolonground  ) Ken je dat dat je 16 uur hebt gereden naar willekeurig Biaritz ofzo en je alleen maar binnenland ziet en dan in eens verblijd wordt met het zicht op de zee? Waar je al die tijd voor onderweg bent, lijkt mooier als ooit als het dan eindelijk daar is.

Nou deze blog gaat over die momenten aan de Na Pali coast. Ter leeringh ende vermaeck en om ze nog dieper in mijn geheugen te griffen smiley_tong2 Ik had al een foto gezien als voorpret, de foto die al een tijdje hier als profielfoto stond. Met dat beeld in gedachte begon het avontuur, elke bocht een nieuw fantasisch uitzicht!?!

Na twee mile (ruim 3 kilometer) zou een eerste toplocatie bereikt worden. Maar je weet ‘the journey is the destination’ en niets is minder waar met deze hike. De trail vraagt je aandacht, dikke rotsblokken, steile klimmers en gladde afdalingen, dikke kronkelige boomwortels en modderpoelen maken het ‘wandelen’ een uitdagende bezigheid. Terwijl je eigenlijk vooral om je heen wilt kijken! smiley_takepicture Het eerste stuk gaat aardig de hoogte in en het uitzicht op de zee en het rijk begroeide oerwoud is fenomenaal. Als we er na een goed uur zwoegen bijna zijn, het eerste beeld om nooit te vergeten. Dat alle voorgaande overstijgt… Hoog op een klif kun je langs de kust kijken, de verte in. Een ongeloofelijk mooi uitzicht op verschillende kliffen van Na Pali. Het rode pad kronkelt verder naar beneden door, van oerwoud omgeven, een palm hangt over de rand richting de oceaan. De felblauwe oceaan in de diepte beukt met witbekraagde rollers op zwarte lavarotsen. Mist rijst op uit het geweld van de golven, een mystieke toevoeging aan wat je op de foto kunt zetten. En hoe te kort doe je dit uitzicht met een foto. De wolken die voorbij gaan, the motion in the ocean, de mist die oprijst, de wuivende palmen en het oerwoud dat continue in beweging is. Het geluid van de brekende golven en ritselende bladeren. Allemaal komt het samen tot een impressie die je niet snel zult vergeten. De grootsheid en levende aarde worden door video genormaliseerd tot weinig indrukwekkend. Ga het zelf ervaren en je weet wat ik bedoel!

Na dit eerste fijne moment, blijkt het eerst vistapoint, het strandje beneden aangekomen, wel aardig maar niet enorm indrukwekkend. Ik ken betere zeg maar smiley_tong2  Het geweld van de branding die erop slaat is wel aardig, het gouden zandstrandje voor grote zwarte keien uitnodigend, de palmtrees erachter en de klif eromheen maken het best ok. Tijd dus om verder te gaan. 2 mile verder schijnt een waterval te zitten.

Mijn reismaatje gelooft het verder wel, dus alleen ga ik het oerwoud in. Vermeldenswaardig, daar je alleen met het oerwoud, nog meer onder de indruk bent van dit enorme woud! Zelf de weg zoeken, het eerste deel van de hike geen mens te bekennen. Af en toe een hiker in tegengestelde richting, die dus snel weer uit beeld verdwijnt. Het pad is enigszins herkenbaar maar bij het oversteken van een kreek, wordt dat steeds minder. Ik volg het pad dat upstream van de kreek gaat, komt toch van die waterval vandaan dat kreekie, dus zal wel goed zijn. Door het kronkelen van het pad, verschil in begroeiing en vorm van de berg die ondertussen beklommen wordt, neemt het geluid van het stromende water af en dan weer toe. Iedere keer vraag je je af of je er dan bijna bent, maar het blijft nog even bij kleine watervalletjes en stroomversnellingen. Het oerwoud is ondertussen erg indrukwekkend, enorme bomen in grote diversiteit, rotsen en het stromende water. Er komen een bamboo klusterjes voorbij. Dikke bamboo stronken van zeker 15 cm doorsnee kraken als de wind er beweging in brengt. De bamboo is bekrast met namen en liefdesbetuigingen van voorgangers. Het pad gaat verder en wordt steeds meer een klim over onbegaanbaar terrein. De warmte is net te doen, de luchtvochtigheid hoog. Door de inspanning, het is een behoorlijke klim, en door tekort aan drinkwater (dom, dom, dom) gaat het steeds moeizamer en dan eindelijk … Een eerste zicht tussen de bomen door … Nog een minuut of 5 en we zijn bij de waterval! Half uitgeput en dehydrated kom ik bij de waterval aan. Wat een enorme unit!!! Fantastisch! Het is er lekker koel, het water dat zeker 200 meter omlaag valt zorgt voor veel wind! Het opstuivend water zorgt voor een heerlijke verkoeling na deze heftige rit de berg op, het oerwoud in. Heerlijk om deze natuurpracht op je te laten inwerken en de verhitting van je af te laten glijden.

Tijd om de weg terug aan te gaan. vanaf de waterval volg ik wat anderen, je weet toch, al ga je alleen, reizen doe je nooit alleen. Het blijken zwitsers te zijn, relaxte lui, maar ze kiezen op een gegeven moment een ander pad en ik herken de route wel weer, dus ga lekker alleen verder. Onderweg kijk ik nog eens het dal in en de bergen op. Vet, dat was me nog niet opgevallen op de heenweg. Ik kijk omhoog en de wereld begint te tollen… Iets te veel van het goede? Te hard gehiked? Neemt de dehydration te grote vormen aan? Had ik dantoch die wilde paddenstoelen niet moeten opeten? Nee toch niet. De bewolking draait vreemde rondjes op de bergtoppen. Hoge bewolking gaat langs, lage bewolking draait door de zuiging van de waterval precies de andere kant op. Alles tolt. Het oerwoud veert op en neer op de bergen. Doordat de wolken zo vreemd bewegen lijkt het juist of de bergen bewegen! De aarde beweegt, ademt, rockt, wat een beeld… Lightheaded en toch wat bezorgt ofdat de hele wereld niet draait door vermoeidheid en dehydration vervolgen we het pad. Gelukkig gaat het bovenal downhill en stapt het dus makkelijk door. Niet veel later ben ik weer bij het strandje en wat een heerlijkheid is dat na 4 mile oerwoud! Da ocean rules!

Het is er lekker koel en de golven beuken nog steeds op het strand maar het is mooier als ooit. Dan doemen er 3 children of the sun (hippies) buttnaked op uit de zee. Als Adam en Eva in het paradijs! (en dan had deze Adam het beter voor elkaar met zijn 2 Eva’s smiley_knipoog ) Los van dat ze het beeld compleet maken van dat ik nu in het paradijs ben beland. Besef ik me hoe relaxt die hippies het hebben bekeken. Het intresseert ze allemaal niks, illigaal naakt baden ze in zee en leven ze in hun oerwoud hideouts. Al fikkie stokent en genietend van al het moois god ze gegeven heeft. Jaja lekker hoor… 2 ways to be rich, make more or desire less smiley_zen  Met nog anderhalf uur voordat het donker wordt ga ik het laatste deel van de hike aan.

Terug de kliffen op. Veel te moe, veelste heet, geen drinkwater en de ongetrainde voeten demonstreren steeds meer hun ongenoegen. Maar de omgeving wordt mooier en mooier met het zakken van de zon. Kleuren lichten op, schaduwen ontstaan om het geheel nog meer diepte te geven. Wat een natuur … Niet normaal. Uiteindelijk bereik ik dan het einde van de trail, de parkeerplaats. Nog 1 mooi moment te gaan …

Wat dan, zul je je afvragen? Je bent er toch?? met je versleten voetzolen? (moet je maar niet op skateshoes gaan hiken)

Nou ik ben inderdaad terug op de parkeerplaats, die ook aan het strand ligt. UIT, die van zweet doordrenkte kleding. UIT die skateshoes, whoop, de zee in, hoe lekker kan de zee zijn. (dus zo is dat, hippies smiley_knipoog ) Op mijn rug dobber ik in zee, voeten fleuren weer op en ik kijk vanuit zee naar het strandje, waar de groene bomen, de parkeerplaats uit het zicht ontnemen. De Na Pali cliffs doemen erachter op. Enorme cliffs waaraan ik nu aan de basis in zee lig. Thanks sleeping giants… You were amazing.

Boek die ticket en doe je ding, Kauai is just around the corner … (NOT! but who cares. go 4 it!)

Het was weer genieten smiley_yeah

Vincent  Kalalau trail moments ... Na Pali   Kaua i   Hyves

Laat ook een reactie achter

Copyright © 2018 Leuk reisverslag