Wat leuk om al die reacties te lezen en te zien dat iedereen zo met ons ‘meebeleeft’! Voor jullie nu een eerste update van onze belevenissen.

Na op vrijdag 20 november nog een hele gezellige afscheidsborrel te hebben gehad, waarvoor dank allemaal, hebben we nog even van onze eigen familie kunnen genieten en kunnen inpakken. Op 22 november kon onze reis dan eindelijk beginnen. Iets waar we al maanden naar uit hebben gekeken. Eerst de trein naar Dusseldorf, daarna het vliegtuig naar Moskou. Op het vliegveld van Moskou werden we meteen overvallen door de drukte en natuurlijk het Cyrillische alfabet. Hoe moesten we ooit ons hostel gaan vinden? Maar als wereldreizigers die we meteen al waren, bedachten we daar snel een manier voor. Gewoon de eerste 3 tekens onthouden (iets wat op een 4 lijkt een x en een c bijvoorbeeld) en dan kom je er wel. En 3 uur na het landen waren we inderdaad in ons hostel.

Dinsdag 24 november zijn we vroeg opgestaan om Moskou te verkennen. Het metronet was inmiddels een makkie, dus op naar het Rode plein. Dat niet eens rood is, maar dat ter zijde. Russen houden van regels, dus na 3 rondjes om het Kremlin te hebben gelopen om ‘netjes’ in de rij te kunnen gaan staan, mochten we naar binnen. Even Lenin z’n opgebaarde lichaam gecheckt en het Kremlin in geweest. Vooral de gouden koepels zie je hier overal opduiken. Erg mooi! Ons doel in Moskou was verder om bekers te vinden voor in de trein. Dat is volgens mij het enige wat we uiteindelijk zijn vergeten mee te nemen. Gelukkig was ook dat snel gevonden en konden we op zoek naar het treinstation en de trein met nummer 004 naar Beijing.

Wat een trein! Het eersteklas reizen is geen overbodige luxe, want we waren blij dat we niet tussen de stink-Chinezen en -Russen in een coupe hoefden te zitten. Gauw geinstalleerd en kennisgemaakt met onze 3 (enige) buren in het treinstel. Een stel uit Frankrijk dat in Mongolie is uitgestapt en een jongen uit de UK. Leuke mensen. Het cabinepersoneel bestonden, anders dan we hadden verwacht, uit Chinese mannen. Die van ons waren gelukkig erg aardig. Dus we waren al snel helemaal geinstalleerd.

Nu vragen jullie je vast af, wat doe je nu in een trein 6 dagen lang? Nou gewoon.. thee drinken uit je nieuwe bekers (onbeperkt heet water verkrijgbaar, erg fijn), spelletjes doen, boeken lezen, goede gesprekken voeren en van het uitzicht genieten natuurlijk. Wat moet je anders? Maar we hebben ons geen moment verveeld! En zelfs nog goed kunnens slapen.
Nu wat het uitzicht betreft.. Heel veel sneeuw! Dat is natuurlijk logisch, want buiten was het winter (bij ons in de trein was het overigens met gemmideld zo’n 25 graden tropisch warm). In het eerste deel van Rusland nog veel oude, vervallen gebouwen die uit de communistische tijd stammen te zien. Langzaamaan werden de uitzichten soberder en in Siberie bleven kale sneeuwvlaktes over. Ook in Mongolie weinig meer dan Gobi-woestijn met wat electriciteits- en telefoonpalen. Het leek wel een western setting, als je de kou van -20 graden niet meetelde. In China kwamen de bergen natuurlijk en was het uitzicht een stuk mooier.
Tijdens de stops op de stations, gemiddeld om de 3-4 uur om de kolenvoorraad aan te vullen, leenden zich voor een rondje lopen en wat inkopen doen. Een leuke ervaring. De leukste was toch wel bij de grensovergang van Mongolie naar China waar we 4 uur lang konden genieten van klassieke muziek (o.a. Weense Wals). Daar kreeg de trein een nieuw onderstel om verder te kunnen op het andere spoor. In Rusland en Mongolie hebben ze namelijk als enige uitzondering over de hele wereld een andere rails.

Vanmiddag stapten we na de 9009 kilometerlange treinreis van 6 dagen dan eindelijk uit op het centraal station van Beijing. De taxirit naar het hostel dat we in Nederland alvast hebben geboekt kostte ons veelste veel geld, maar ach. Nu hebben we nog genoeg budget. Het hostel kost gelukkig belachelijk weinig (3 euro per nacht). Daarvoor krijg je natuurlijk weinig luxe en slapen we in een dorm met nog 3 personen op harde matrassen (lees: planken). Eens kijken hoe de eerste nacht ons hier bevalt. En natuurlijk de rest van Beijing wat ons te wachten staat.

Tot de volgende keer maar weer!
Liefs,
Michiel en Denise

P.S. Het uploaden van de foto’s lukte helaas nog niet. Wel vinden jullie hieronder foto’s van het dagboek van Michiel.
P.P.S. http://www.flickr.com/photos/45406031@N06/ via deze link staan er nu wat foto’s online. Yeah!