Onze reis door Laos zit er bijna op, dus van onze kant weer even een update.

Vanaf Hanoi hebben we heel luxe het vliegtuig naar Vientiane, de hoofdstad van Laos, genomen. Simpelweg omdat we geen zin hadden om in een ‘hell-bus’ die er 24-36 uur over doet om in Vientiane aan te komen. Een ding hebben we afgesproken, we nemen geen nachtbussen. Krijg er al de gruwels van als ik er aan denk.

Het voordeel was, dat we vanaf Vientiane gelijk door konden met de bus naar Vang Vieng. Het eerste toeristische plaatsje in Laos, dat vooral bekend staat om het zogenaamde tuben. In een band de rivier afzakken. Nu is dat niet helemaal het voornaamste doel voor de meeste mensen die gaan tuben (gemiddeld 150-200 per dag). Nee, die mensen gaan vooral om veel te drinken, heel veel te drinken. Langs de rivier zitten namelijk allerlei barretjes, waar je glijbanen, kabelbanen en hoge duikplanken hebt om in het water te springen. En daarnaast krijg je genoeg gratis shots Lao Lao whisky en ‘buckets’ met zooi om je van het hele avontuur de dag erna niets meer te herinneren. Leuk als je met een groep vrienden bent, of net klaar bent met je middelbare school. Maar voor ons toch niet iets waar we naar zochten. Zeker niet aangezien ik net weer 3 dagen ziek op bed had gelegen en het zo’n 38-45 graden was buiten. Kortom, wij gaan heel netjes, na 1 biertje, de rivier af in onze band. Maar ja, nu het hier dry season is, loop je al na een uur vast in je band en mag je over de rotsen, met de band onder je arm een stuk gaan lopen. Haha, ja lekker verhaal! Gauw terug met de tuk-tuk naar het dorp.
Verder hebben we in de 7 dagen dat we in Vang Vieng hebben gezeten echt niks gedaan. Behalve eten, drinken, alle seizoenen van Friends en Family Guy kijken (sorry Nien, je had ons gewaarschuwd ) en boeken lezen. Ook niet verkeerd hoor! Zeker niet.

Na Vang Vieng hebben we de bus gepakt naar Luang Prabang, verder naar het noorden dus. Dit stadje staat op de werelderfgoedlijst van Unesco, dus je hebt hier nog een hoop schattige huisjes en tempels. En elke dag een night market om lekker te gaan shoppen! Haha! De cadeautjes zijn opgestuurd, hoeven we daar gelukkig niet mee te slepen !
In Luang Prabang is een nadeel dat de warmte nog ondraaglijker wordt door de rook die boven/in de stad hangt. In Laos geven ze niks om hun natuur, die inmiddels al niet zo mooi is, en kappen ze alle bomen die ze kunnen vinden om aan China te verkopen. Alle ‘resten’ van het bos steken ze vervolgens in brand dus overal in het noorden van Laos waar je komt hangt diezelfde rooklucht rond. Met als gevolg, prikogen, niezen en de warmte blijft hangen.
Ja ik weet dat we eigenlijk niet mogen klagen, maar echt waar als je zelf bij het lezen van een boek, terwijl je zit, enorm begint te zweten.. dan ga je verder dus niks doen! Dus inderdaad, ook hier hebben we weinig anders gedaan dan boeken lezen, af en toe kleine stukjes lopen en dat was het wel.
Wel zijn we af en toe met een stel opgetrokken dat op de fiets door zuid-oost Azie gaat. Een jongen uit Canada en een meid uit Italie, die elkaar onderweg zijn tegengekomen en verliefd zijn geworden. Aaah, wat romantisch! We zijn zelfs een avond met ze uit geweest, als is het uitgaan in Laos (Vang Vieng uitgezonderd) niet heel denderend. De restaurants en barren sluiten om 23.00 uur en dan heb je als enige optie om nog wat door te ‘feesten’ de: BOWLINGBAAN! Yeah! Leuk dachten we, laten we ‘s nachts gaan bowlen. Maar helaas bleek het seizoen net over te zijn en ging het feest niet door.

Aangezien we echt met de dag leven in Laos en niks plannen (zo niet mij.. I know) kijken we rond wat onze mogelijkheden zijn. Of we gaan al naar Thailand met de boot, of we gaan nog wat verder het noorden in. Helaas valt het zuiden sowieso af aangezien ze hier alle vliegvelden lijken te renoveren en, zoals ik al zei, de nachtbus geen optie is. Plus we willen in het noorden van Thailand beginnen.
Na wat wikken en wegen besluiten we dat het wel erg zonde is om niet nog een beetje van Laos te zien. De tijd hebben we immers wel. Dus we pakken de bus naar Nong Kiaw, op aanraden van Maike. Een heel klein plaatsje aan de rivier, waar je het ‘echte’ Laos nog ziet. Helaas begint hier het toerisme wel al op gang te komen, maar het is nog wel heel relaxed. We vinden al snel een leuke bungalow met uitzicht op het water. Heel schattig. En de jongen die de toko runt nodigt ons uit om Laos-nieuwjaar met het dorp mee te vieren dat 2 dagen later zal plaatsvinden.
Eerst twee dagen in de hangmat liggen, boeken lezen en een beetje praten met wat andere reizigers. Heerlijk niks doen! Het enige spannende dat er gebeurde was het spinnenavontuur. Na India checkt Michiel altijd de ‘onbetrouwbare’ badkamers, maar dit keer zag hij een mega-reuzen-spin over het hoofd. Ja ik zit op de wc, denk.. goh, als dat de poten van een spin zijn is ie echt heel groot. Buk om te zien of het inderdaad een spin is en ja hoor. Man! Dikke stress natuurlijk, maar gelukkig maakt Chiel hem zonder moeite af. De spin doemt echter nog lang op voor m’n ogen, net zoals wanneer je in de zon kijkt en je de zon voor je ogen ziet dansen als je ze dicht doet. Enfin, een slapeloze nacht later besluiten we om hier dan maar niet al te lang te blijven. Maar goed ook, want we zijn omringd door die beesten, ze duiken overal op!
We hebben wel beloofd om het denderende nieuwjaarsfeest mee te maken, dus dat zien we nog even. We zijn niet heel verbaasd om te zien dat er vooral veel kleine kinderen zijn en jongens van 12-14 jaar die heel stoer zo veel mogelijk bier proberen te drinken. Vette shit ouwe! De dag erna barst het feest echt los als de bootrace begint. We zien net de start en pakken daarna de bus naar Luang Nam Tha, met een overstap in OdomXay.
Wat we al wisten, maar nu echt meemaken, is dat er in Laos veel water wordt gegooid voor het nieuwjaar. Kortom, ramen dichthouden of je raakt doornat. Gelukkig gaat het zoontje van de buschauffeur mee met z’n waterpistool, dus kunnen we iedereen terugpakken.

Na een lange, hete rit komen we aan in Luang Nam Tha. Gauw een hotel scoren en wat eten. De toeristen komen naar Luang Nam Tha om te gaan trekken of hiken. Dit is zo’n beetje de enige plek in Laos waar ze de bossen niet kappen, of waar dat al gebeurd is, ze opnieuw aanplanten. Maar omdat hiken niet een van onze favoriete bezigheden is, besluiten we maar weer lekker niks te gaan doen. Ja.. weer niks.
Behalve wat plannen maken voor het laatste deel van onze reis. We hebben nog 4 maanden te gaan, want zoals de meesten van jullie vast al gehoord hebben komen we op 6 augustus terug. De tickets zijn geboekt! Net op tijd om de 7e m’n verjaardag thuis te vieren .
Maar voordat we naar huis gaan, gaan we eerst 2 weken het noorden van Thailand verkennen, waarna we de 29e naar Sumatra vliegen om een stukje met m’n zus te gaan reizen. We zijn benieuwd! Hopelijk dat we wat meer enthousiast worden van Thailand en Indonesie dan dat we nu van Laos zijn. Helaas niet helemaal ons land, maar dat heeft deels te maken met het seizoen en vooral de temperatuur. Bij gemiddeld 42 graden functioneert een mens niet zo goed meer zijn we achter gekomen. En door alle rook die in de lucht hang zijn de uitzichten ook niet echt om over naar huis te schrijven (zie foto’s).

Nou voor zover. Hopelijk bij ons volgende verslag weer wat meer avontuur!

Liefs,
Michiel en Denise

[Show as slideshow]