Al meer dan 3000km op de teller

Ontvang updates per email!
Geef hier jouw email adres op:

Tags

Al meer dan 3000km op de teller

Met meer dan 3000 km op de teller, al 4 states doorkruist en heel wat regenbuien later, zijn we inmiddels in Naracoorte National Park.

21 Januari 2011

De weg van Melbourne naar Torquay is gelukkig niet al te lang. Want met wat weinig uurtjes slaap de afgelopen nacht is dat wel fijn! In Torquay verzamelen we alle informatie over de Great Ocean Road (GOR) die we nodig hebben. Vanaf Torquay rijden we langs de kust richting Anglesea. Hier bezoeken we de golfcourse, we hebben namelijk gehoord dat hier gigantisch veel kangaroos te zien zijn. Dat blijkt te kloppen!

We genieten van de prachtige uitzichten langs de kust en van wat zonnestraaltjes die achter de wolken vandaan komen. Onze eerste overnachting op de GOR is midden in de bossen ter hoogte van Fairhaven. Het is een klein grasveldje met een wc. Omdat het alles behalve warm is brengen we de avond door in de auto.

De volgende ochtend vertrekken we bij tijds. We nemen een kijkje bij de vuurtoren van Fairhaven. We maken verschillende stops bij watervallen en mooie lookout points. Op de weg richting Cape Otway zien we onze eerste koala’s. De bomen zitten er vol mee! Wat een schattige lieve beestjes zijn dat! We overnachten bij Aire River. Hier hebben we zelfs een privé koala in de boom naast onze auto. En we hebben geluk we maken hem mee in zijn actieve uurtjes van de dag. Eind van de dag lijkt volledig in de soep te lopen. We zakken door 1 stoel, bij de ander gaat de rugleuning stuk en het potje zout valt leeg in de pan met pasta. Gelukkig hebben we aan beide kanten zeer vriendelijke buren en krijgen we stoelen om te lenen en zelfs heerlijke worstjes!

Als we de volgende ochtend wegrijden maakt de auto een vreemd geluid. Als we sturen en/of gas geven klinkt het alles behalve normaal. Maar zodra we hard genoeg rijden horen we het niet meer. We rijden richting Fly Tree Top Walk. Hier maken we een wandeling op 40m hoogte door de bossen. Het begint volledig op te klaren en geheel vrolijk gestemd rijden we richting de twaalf apostelen. Als we hier aankomen is het prachtig weer en dat maakt het allemaal nog mooier dan het is. We stoppen bij verschillende lookouts. Na de twaalf apostellen besluiten we door te rijden naar Warrnambool. Hier camperen we op een horsetrekking show court. Heel primitief maar een luxe voor ons, want er is een douche! Om te betalen moeten we een envelope met geld onder de deur door schuiven.

Vandaag begint met uitslapen, ontbijten, verder slapen, douchen en als we Warrnambool in gaan een heerlijke kop koffie met wat lekkers! Hmm. Omdat het geluid van de auto harder is geworden, geven we hem een poetsbeurt en bellen we met de dealer. Deze stuurt een monteur op ons af. Al snel is hij ter plaatse en in 3 sec. ziet hij wat er aan de hand is. Het oliereservoir van de smering van het stuur is lek en leeg. Hij maakt het en wij zijn blij dat het iets is waar we niets aan hadden kunnen doen. Eind van de middag rijden we richting Nelson. Hier gaan we direct naar de camping.
Onze pan pasta van vanavond was iets aan de kleine kant. Daarom maken we nog maar wat tosti’s na afloop. Onze Aussie buren hebben een gigantisch grote bbq staan en wij maken het grapje dat we dat ook wel zouden lusten. Nog geen 10 minuten later wordt er naar ons geroepen of we ook een sausage willen, het zag er namelijk naar uit dat we erg licht aan het dineren waren. Wij nemen de worstjes graag aan en hebben inmiddels een stevige maaltijd achter de kiezen! Wij grappen nog wat verder dat we morgen ook wel een gebakken eitje lusten als ontbijt en dat we ze er ook nog voor aanzien ons een tent aan te bieden, want stel je voor dat we in de auto moeten slapen! Uiteraard wordt er ons even later inderdaad een tent aangeboden. En nadat we de hele avond gezellig hebben zitten kletsen met de aussies worden we ook uitgenodigd voor het ontbijt! Wat een geluksvogels zijn we toch!

Knok! Knok! Breakfast!
Alleen maar lachen konden we toen we zo werden wakker gemaakt. En 5 minuten later zaten we beiden van 2 toasts en 2 ‘runny eggs’ te genieten. We krijgen ook nog een cuppa (cup of tea) en een overlevingspakket voor de komende dagen. Dit bestaat uit 4 worsten (gratis worstenreller staat op 8), 4 hamburgers, 4 schnitzels, 4 sinaasappels, 2 blikjes fris, een pak toastjes en regenwater van thuis. Wij gaan in ieder geval niet verhongeren! We zeggen gedag en gaan op pad.
Het weer zit ons alweer niet mee. We hebben gehoord dat het erg mooi is om langs de Glenelg river te kayakken. Maar het REGENT ALWEER! (inmiddels geloven we ook niet meer dat Australië last heeft van ernstige droogtes) We maken een drive langs de river. En genieten van de uitzichtpunten, het is een prachtig gebied. Na een heerlijke lunch (broodje worst!) rijden we naar Mount Gambier. Onderweg zien we onze eerste Emoe’s! Als we in Mt. Gambier aan komen moeten de klokken worden verzet. We zijn inmiddels in South Australia en hier is het een half uur vroeger. (verschil met NL nu: 9,5 uur) Als we de camping hebben gevonden, ook een paardenrencircuit, doen we een klein middagdutje. We zijn moe en het regent nog steeds…

26 Januari 2011, Australia Day, Gefeliciteerd Thijs!

Wij hoorden dat het een traditie is om met Australia Day in het park, in het towncentre met alles en iedereen te gaan ontbijten. Om half7 ging onze wekker, want om half 8 zou het ontbijt al beginnen. We dachten even dat we de enige waren die zo vroeg uit de veren waren, maar toen we in the Cave Garden kwamen was het daar al heel erg druk en stonden er flinke rijen! Een podium met de dorpsband, het dorpskoor en de burgermeester, 100en gezinnen met klaptafeltjes, klapstoeltjes, kleedjes, opa’s, oma’s, een volledig servies en nog veel meer Australische vlaggetjes.

Het onbijt bestond uit een fruitschaal met toast, gebakken ei, spek, gebakken tomaat, een worst (en omdat we uit NL kwamen nog een extra worst (10)), een vruchtendrankje en een heerlijk kopje koffie. Gelukkig mochten we na ons eerste ontbijt om 8uur, nog een keer langskomen voor ons tweede ontbijt 9uur.

Om 10uur was het feest toch echt afgelopen, het volkslied was gezongen, de vlag was gehesen en de awards voor inwoner van Mt Gambier waren uitgereikt. Dat was ook meteen de hele Australia Day viering.

In Mt Gambier nog naar the Blue Lake. In een eerder verhaal van NZ hebben we gezegd dat we echt, maar dan ook echt een heel blauw meer hebben gezien, maar dat was niks bij hoe blauw dit meer was! ECHT blauw.

Na het blauwe meer zijn we doorgereden naar Naracoorte. Natuurlijk hebben we even taart gegeten voor Thijs zijn verjaardag.

Hierna zijn we twee hele mooie grotten in het National Park ingegaan en hebben op een camping in het National Park gekampeerd.

Vandaag vroeg op, want we moeten nog zo’n 5 uur rijden naar Adelaide!

Er zijn 6 reacties op “Al meer dan 3000km op de teller”

  1. Gerrit-Anne says:

    Leuke berichten weer. Trots op jullie autotechniek kennis: als je auto rare geluiden maakt, Dan moet je hem schoonpoetsen!? Verder hopen we dat de zon terugkomt. Kusjes, Gerrit-Anne

  2. Lucy en Richard says:

    Dames, wat een verhalen en inderdaad zoals je vader zegt, heel verstandig om je auto te gaan poetsen.

    Geniet en ik lees met veel plezier jullie verslagen.

    Groetjes,
    Lucy

  3. Lonneke says:

    Na al onze illegale tochtjes op de unsealed roads waren we toch bang dat het daaraan zou liggen! Een poetsbeurt zorgt dan voor iets minder wantrouwen van de monteur en is goed voor het schuldgevoel! 😉

  4. Leon says:

    Ik wist niet dat Theo ook met jullie meereist. Je kan wel aan hem zien, dat een douche af en toe lekker kan zien, een knip beurt ook trouwens. Theo zo kennen we je niet!

  5. Joop says:

    al die worsten en ontbijtjes en door de stoelen zakken lijkt vrij aannemelijk. Dan maar wat meehoppen met de kangaroes om niet in een koalabeertje te veranderen. Liefs Joop.

  6. conny says:

    Hoi Dames!!

    Jullie zien er prachtig gebruind uit!! Hopelijk laat de zon niet lang verstek gaan…
    Pràchtig blauw meer inderdaad… !
    Geniet van de koala’s!
    Hier vriest het inmiddels weer…m’n fietskilometerteller is 8550 gepasseerd, maar dat is in 3 jaar geloof ik..
    Liefs, Conny


Laat ook een reactie achter

Copyright © 2018 Leuk reisverslag